Saturday, June 6, 2015

సాహిత్యంలో హాస్యం - 230

# ప్రార్థనాశ్లోకం 
నవ్వుల్నింపితివమ్మా నా బ్రతుకునన్ నా వాక్చమత్కారతన్ 
నవ్వింతు మసిబొగ్గునైన జననీ నవ్యాతినవ్యమ్ములై రూవన్ 
జారు చలోక్తులున్ సుకవితారూపమ్మునన్ నింపి నీ నవ్వుల్ 
నింపెద లోకమందున విషణ్నాశ్యంబుల హాస్యంబుగా 

- భగవంతుడు మనకు ఏది ఇచ్చాడో దాన్ని పది మందికి కృతజ్ఞతగ అందించడం మన భాద్యత 
- సంతోషాన్ని పది మందికి పంచు సంతాపాన్ని నీలోనే ఉంచు అనే త్యాగాభావనని  అలవరచుకోవాలి

# జంతువులు పక్షులనుండి మనం నేర్చుకోవాల్సింది 
సుకవద్భాషణం కుర్యాత్ అజవద్భోజనం తథా 
కాకవన్మైధునమ్ కుర్యాత్ గజవత్ స్నానమాచరేత్ 

ప్రియవాక్య ప్రధానేన సర్వేతుష్యంతి జాంతవ:
తస్మాత్తదేవ వక్తవ్యం వచనేక దరిద్రత:

- తినడం అనేది కేవలం శక్తి కోసం కాదు. ఆరు రుచులతో భోజనం చేయమని పెద్దలు ఎందుకు చెప్పారంటే, తినడంలో చేదు , తీపి, వగరు, ఘాటు ఉన్నట్టే జీవితం కూడా నవరస భరితమే. ఆరు రుచులతో కూడిన తినడాన్నైతే ఎలా అస్వాదిస్తామో నవరస భరితమైన జీవితాన్ని కూడా అలానే అనుభవించాలి 

- విద్యా వినయ సంపన్నే బ్రాహ్మణే గవిత స్థితి:
సువివేచ స్వపాహేచ పండితా:సమ దర్షిన:

# శ్రీనాథుని పద్యోక్తులు 
- పలనాడు ఆచార సాంప్రదాయాలు 
చిన్న చిన్న రాళ్ళు చిల్లర దేవుళ్ళు 
నాగులేటి నీళ్ళు నాపరాళ్ళు 
సజ్జ జొన్న కూళ్లు సర్పంబును తేళ్ళు 
పల్లెనాటి సీమ పల్లెటూళ్ళు 

- శివుడుకి గంగెందుకు 
సిరిగలవానికి చెల్లును తరుణులు పదియారువేల తగ పెండ్లాడన్ 
తిరిపముడకిద్దరాండ్ర పరమేశా గంగ విడుము పార్వతి చాలున్ 

# భగవద్గీతను విన్నది ఒక్కడే 
భగవద్గీతను జగమందు విన్నదొక్కడే 
సగమైనా నిండ లేదని వగవంగా కొనియలేదు 
భగవద్గీతను జగమందు విన్నదొక్కడే
జగమంతయు వ్యాప్తి చెందెను జ్ఞానప్రతిభన్  
  








No comments:

Post a Comment